Najczęściej rehabilitacja zaczyna się bardzo wcześnie – często jeszcze w szpitalu lub w pierwszych dniach po zabiegu – ale jej zakres zależy od zaleceń operatora (szczególnie jeśli była szyta łąkotka). Na wizycie dopasujemy plan do etapu gojenia, obrzęku i ograniczeń.

Wyprost to fundament chodu. Jeśli kolano nie prostuje się w pełni, ciało szybko zaczyna kompensować (biodro/miednica/kręgosłup), a to utrudnia późniejszą odbudowę siły i techniki biegu. Dlatego wyprost jest jednym z priorytetów we wczesnym etapie rehabilitacji.

To zależy od spełnienia kryteriów (a nie tylko od upływu czasu): kontroli obrzęku, zakresu, jakości chodu, siły uda i stabilizacji. W praktyce u wielu osób bieganie pojawia się dopiero wtedy, gdy kolano dobrze toleruje obciążenia, a technika ruchu jest stabilna.

Nie. Siła jest konieczna, ale równie ważna jest kontrola ruchu i technika: hamowanie, lądowanie, zmiana kierunku oraz praca całej kończyny (stopa–kolano–biodro). Dlatego w późniejszym etapie dokładamy trening funkcjonalny i elementy specyficzne dla sportu.

Prowadzimy progresję etapami i opieramy ją o kryteria: zakres, siła (różnice między nogami), kontrola osi, tolerancja obciążeń oraz jakość ruchu w zadaniach dynamicznych. Uczymy też strategii bezpiecznego lądowania i zmiany kierunku oraz pracujemy nad wzorcem biegu.